Dit wordt een vies verhaal. Ik zeg het maar vast even voor de trouwe lezers, maar ik moet het echt even van me af schrijven. Vanmiddag stapte ik na de wandeling in de bus, lag er een vermorzeld en verpulverd konijn op de bijrijdersbank naast me. Een flinke hoop darmen, andere ingewanden en stukken vel met hier en daar nog wat haar. Zie je het al voor je! Van schrik sprong ik de bus weer uit en heb op een meter afstand al gruwelend staan bedenken hoe ik dxe1t uit m'n bus kreeg…ha, en je vraagt je vast ook af hoe ik wist dat het een konijn was (want geloof me, deze brij had ieder dier kunnen zijn) en hoe het op mijn voorbank kwam..

Ik loop met de groep heel vaak in de duinen. Daar is de grond bedekt met konijnenkeutels, wat al een goede aanwijzing is dat er veel konijnen leven:) Ik zie ze ook weleens van een afstand, meestal rondhuppelend, maar helaas ook al 2x eerder dood bungelend in de bek van Siep (vizla).  Siep is altijd heel braaf, maar een hond met prooi verandert zelfs de braafste in een ongeleid projectiel.  Vandaag echter was het niet Siep, maar was ik Mika (husky) weer eens kwijt (zie vorige verhaal). Na enige tijd zoeken vond ik hem in de struiken, druk bezig een konijn uit elkaar te trekken. Of hij het konijn zelf had gevangen of dat het arme diertje daar gewond lag weet ik niet, maar er kwam nog een hoop bloed bij te pas. Zelfde verhaal als met Siep, ook hij was niet te vangen. Met als gevolg dat het hele konijn werd verorberd, denk ik, want ik keek al niet meer. En je raad het al, waar kwam het eruit…..

Gelukkig heb ik een speciaal hondenkleed over de voorbank, die ik in elkaar heb gevouwen en met brij en al weg heb gegooid. Maar het beeld is nog niet van m'n netvlies!

      
Siep                                    Mika